Charakterystyka sprężarek łopatkowych

Sprężarki łopatkowe działają w taki sposób, że wirnik ich obraca się mimośrodowo w cylindrze, co sprawia, że płaskie łopatki mogą się przesuwać w rowkach wirnika. Użebrowany cylinder jest chłodzony powietrzem za pomocą wentylatora osadzonego na przedniej końcówce wału wirnika. Łopatki wirnika dzielą przestrzeń gazową na komory, w których to odbywają się sprężenia. Sprężarki łopatkowe składają się z cylindra, mimośrodowego wirnika oraz z ruchomych łopatek i osłony. W czasie pracy ruchome łopatki są dociskane do gładzi cylindra siłą dośrodkową. Łopatki wykonane są ze stali, także wymagają smarowania by w ten sposób zmniejszyć ich tarcie o gładź cylindra. W małych modelach łopatki wykonywane są z grafitu z domieszką ołowiu bądź też ze stopu łożyskowego. Sprężarki łopatkowe są wydajne na 0,008 1,5 m3/s. Sprężanie dwustopniowe wymaga chłodzenia międzystopniowego. Znając wydajność rzeczywistą sprężarki, jej sprawność mechaniczną oraz średnie ciśnienie indykowane można obliczyć moc potrzebną do sprężania czynnika roboczego i moc potrzebną do napędu sprężarki.